Proces produkcji wielowarstwowych materiałów foliowych dla rolnictwa

Prace związane z przygotowaniem paszy na okres zimowy wymagają stosownej organizacji, zwłaszcza gdy gospodarstwo opiera się na produkcji sianokiszonki. Istotne są terminy koszenia, stopień podsuszenia roślin oraz czas, jaki upływa od zbioru do zabezpieczenia gotowego materiału. Na każdym z takowych etapów mogą pojawić się czynniki wpływające na późniejszy czasszą jakość paszy.

Wykorzystywane w rolnictwie folie rolnicze pełnią różnorodne funkcje, zależnie od rodzaju przechowywanego surowca i przyjętej metody jego zabezpieczenia. Wykorzystuje się je w głównej mierze do przykrywania pryzm, osłaniania płodów rolnych oraz owijania sprasowanej zielonki. Przy wyborze konkretnego materiału znaczenie ma nie tylko jego grubość, niemniej jednak też szerokość, rozciągliwość i odporność na działanie czynników umiejscowionych na zewnątrz. W praktyce istotne jest także dopasowanie rolki do stosowanych urządzeń. Nieodpowiedni wymiar może utrudniać pracę i powodować większe zużycie materiału.

W produkcji pasz konserwowanych metodą fermentacji istotnym elementem procesu są folie do sianokiszonki. Ich zastosowanie wiąże się z obowiązkiem odizolowania masy roślinnej od tlenu atmosferycznego. Po owinięciu beli zachodzą w niej przemiany powiązane z fermentacją, a ich przebieg zależy od warunków panujących wewnątrz opakowania. Znaczenie ma wilgotność zebranego materiału, jego rozdrobnienie oraz stopień sprasowania. O ile bela ma nieregularny kształt albo wystają z niej twarde fragmenty łodyg, równomierne nałożenie folii może być utrudnione. W takich wypadkach wzrasta ryzyko powstania miejsc o nierównym napięciu. Podczas owijania należy także kontrolować ustawienia maszyny, ponieważ prędkość obrotowa i sposób podawania materiału wpływają na rozmieszczenie kolejnych warstw. Ważna jest iteracja pracy urządzenia, szczególnie gdy w krótkim czasie przygotowywana jest większa liczba bel.

Warto zwrócić uwagę na różnice pomiędzy przechowywaniem bel na otwartej przestrzeni a składowaniem pod zadaszeniem. W pierwszym przypadku materiał ochronny jest przez cały czas wystawiony na działanie promieniowania słonecznego, opadów i przekształceń temperatury. Właściwości folii, w tym odporność na promieniowanie UV, mają zatem znaczenie dla okresu jej użytkowania. Miejsce składowania powinno być przygotowane w taki sposób, by ograniczyć kontakt bel z ostrymi elementami podłoża. Nie bez znaczenia pozostaje także sposób ich układania. Zbyt duży nacisk albo nieprawidłowe przemieszczanie może prowadzić do uszkodzenia zewnętrznych warstw. W gospodarstwach, w których bele są transportowane na większe odległości, należy uwzględnić także ryzyko przetarć powstających w trakcie załadunku i rozładunku. Prawie każde zauważone rozdarcie powinno zostać przetestowane i stosownie zaklejone przy użyciu materiału przeznaczonego do naprawy folii. Pozostawienie nawet niewielkiego uszkodzenia może wpłynąć na warunki przechowywania całej beli.

Osobną kwestią jest planowanie zapotrzebowania na materiały wykorzystywane w trakcie sezonowych prac. Liczba potrzebnych rolek zależy od ilości przygotowywanej paszy, wielkości bel oraz przyjętego sposobu owijania. Przy obliczeniach trzeba uwzględnić nie tylko i wyłącznie deklarowaną długość materiału, ale także jego rzeczywiste zużycie wynikające z liczby warstw i ustawień urządzenia. Rolki przechowywane przed rozpoczęciem sezonu powinny być chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi, zabrudzeniem i nadmiernym nagrzewaniem. Niewłaściwe warunki magazynowania mogą wpływać na właściwości tworzywa, co w pewnych przypadkach staje się widoczne dopiero w trakcie rozwijania folii. Znaczenie ma także kontrola końcówek rolek oraz stanu ich opakowań. Po zakończeniu prac pozostaje kwestia zagospodarowania zużytych tworzyw. Folie trzeba zbierać oddzielnie od resztek paszy, ziemi i innych odpadów, a następnie przekazywać do dobrego odbioru w zgodzie z panującymi zasadami. Takie postępowanie ogranicza pozostawianie fragmentów tworzyw na terenach użytkowanych rolniczo.

Sprawdź: folie.