Współczesne podejście do materiałów budowlanych uwzględnia nie tylko ich wygląd i parametry techniczne, lecz także pochodzenie a także sposobność ponownego użycia. Tyczy się to między innymi elementów drewnianych, które po zakończeniu eksploatacji budynku nie muszą być traktowane jako odpady. Drewno z odzysku może pochodzić z dawnych stodół, domów mieszkalnych, obiektów gospodarczych, magazynów czy zakładów przemysłowych.
W zależności od miejsca pochodzenia różni się sposobem obróbki, wymiarami i stopniem zużycia. Część elementów była wcześniej ręcznie ciosana, inne mają ślady dawnych maszyn stolarskich albo charakterystyczne otwory po mocowaniach. Przy ponownym wykorzystaniu ważne jest rozpoznanie gatunku drewna, ponieważ poszczególne rodzaje różnią się twardością, ciężarem i reakcją na zmiany wilgotności. Nie zawsze można ustalić wszystkie właściwości materiału na bazie jego wyglądu. W przypadku elementów użytych do konkretnych zastosowań potrzebna może być dodatkowa ocena techniczna.
Jednym z zagadnień związanych z ponownym wykorzystaniem materiałów jest ich przechowywanie przed rozpoczęciem dalszych prac. Stare drewno, które zostało pozyskane podczas rozbiórki, nie powinno być zaraz zamykane w pomieszczeniach albo wykorzystywane bez sprawdzenia jego wilgotności. Długotrwałe składowanie w nieodpowiednich warunkach może prowadzić do odkształceń, powstawania pleśni i dalszego niszczenia powierzchni. Ważne jest oddzielenie poszczególnych elementów a także zapewnienie im warunków umożliwiających stopniowe dostosowanie do otoczenia. W praktyce należy także zwracać uwagę na pozostałości metalowych łączników. Zardzewiałe gwoździe, śruby i fragmenty okuć mogą utrudniać późniejsze cięcie, frezowanie albo szlifowanie (zobacz także: Eiche aus Altholz). Ich usunięcie wymaga dokładności, ponieważ uszkodzenie krawędzi może ograniczyć sposobność użycia deski lub belki w planowanym wymiarze. Niektóre ślady po dawnych mocowaniach pozostawia się natomiast celowo, jeżeli już nie wpływają na sposób użytkowania detalu.
W projektowaniu budynków i wnętrz można zauważyć różne sposoby łączenia materiałów o odmiennym charakterze. Stare drewno w nowoczesnej architekturze pojawia się w głównej mierze w przestrzeniach mieszkalnych, obiektach usługowych i budynkach o funkcji publicznej. Może być wykorzystywane jako okładzina ścienna, materiał na podłogi, fragment zabudowy sufitowej albo szczegół wyposażenia. W niektórych projektach pozostawia się wyraźne ślady wcześniejszego użytkowania, w innych powierzchnię poddaje się dokładniejszej obróbce. Decyzja zależy od charakteru całego wnętrza oraz funkcji, jaką ma pełnić konkretny szczegół. Ważne jest też porównanie kolorystyczne (więcej: roble antiguo). Drewno o ciemnej, nierównomiernej powierzchni inaczej wpływa na odbiór przestrzeni niż jasne deski po częściowym zeszlifowaniu. Przy większych powierzchniach trzebprócz tego uwzględnić wielokrotność wzoru i rozmieszczenie poszczególnych fragmentów. Przypadkowy układ elementów może powodować widoczne różnice w ich szerokości i odcieniu, dlatego rozmieszczenie materiału na prawdę bardzo często planuje się jeszcze przed montażem.
Osobnej sugestie wymaga zastosowanie odzyskanego drewna w elementach mających kontakt z wodą, gruntem lub zmiennymi warunkami atmosferycznymi. W takich miejscach wcześniejsza historia materiału ma szczególne znaczenie. Belka, która przez lata znajdowała się wewnątrz suchego budynku, może całkiem inaczej reagować na warunki zewnętrzne niż drewno uprzednio użytkowane na elewacji. Nie trzeba zakładać, że naturalne postarzenie oznacza odporność na dalsze działanie wilgoci. Znaczenie ma również sposób utworzenia połączeń, odprowadzanie wody oraz sposobność późniejszej konserwacji. Przy wykorzystaniu drewna jako części konstrukcji niezbędne jest sprawdzenie jego przydatności do przenoszenia przewidzianych obciążeń. Nie wystarczy ocena wizualna ani przekonanie, że materiał przez sporo lat zachował pierwotny kształt. W projektach wykorzystujących elementy z rozbiórki trzeba uwzględnić także ograniczoną przystępność identycznych części, co może mieć wpływ na kolejność prac i ewentualne zmiany w pierwotnych postanowieniach.
Zobacz: old oak flooring.