Planowanie codziennego menu uzależniony jest od wielu czynników, takich jak pora roku, liczba domowników, przystępność produktów czy czas przeznaczony na gotowanie. W Indiach te kwestie łączą się z sporym zróżnicowaniem regionalnych tradycji kulinarnych. Wykorzystywane składniki a także sposoby ich łączenia mogą się modyfikować dosłownie między sąsiednimi obszarami.

W niektórych regionach ważną rolę odgrywają ryby i owoce morza, w innych częściej przygotowuje się potrawy z soczewicy, warzyw, ryżu albo pszenicy. Dania indyjskie obejmują zarówno proste posiłki domowe, jak i potrawy wymagające wielu etapów przygotowania. Niektóre przepisy są oparte na kilku kluczowych składnikach, a inne wykorzystują rozbudowaną mieszankę przypraw, dodatków i sosów. Różnice dotyczą też sposobu podawania jedzenia. Posiłek może składać się z jednego dania, niemniej jednak spotyka się również zestawy obejmujące ryż, pieczywo, warzywa, sosy i niewielkie dodatki. Właściwie każdy z takowych elementów ma określoną funkcję, a ich proporcje wpływają na to, jak całość prezentuje się na talerzu i jak zmienia się smak podczas jedzenia.

Ważnym zagadnieniem jest przygotowanie warzyw, które w wielu przepisach stanowią podstawowy składnik posiłku. Bakłażan, kalafior, ziemniaki, szpinak, okra czy różne odmiany dyni mogą być gotowane, smażone, pieczone lub duszone w sosie. Metodę obróbki dobiera się do rodzaju produktu i oczekiwanej konsystencji. Bakłażan bardzo szybko chłonie tłuszcz, dlatego podczas smażenia powinno się kontrolować jego ilość, jednak kalafior może stracić strukturę, jeżeli pozostanie zbyt długo w gorącym sosie. W przypadku ziemniaków istotne jest zobowiązanie momentu dodania ich do garnka, ażeby zdążyły zmięknąć, niemniej jednak nie rozpadły się podczas mieszania. Indyjskie jedzenie często łączy warzywa z pomidorami, cebulą, imbirem, czosnkiem i przyprawami, jednakże proporcje tych składników zależą od konkretnego przepisu. W niektórych potrawach sos ma wyłącznie pokrywać warzywa, a w innych powinien być na tyle gęsty, aby zbudować z nimi jednolitą ogół. Zbyt duża ilość wody może osłabić intensywność smaku, dlatego płyn dodaje się stopniowo, zwłaszcza gdy warzywa same uwalniają wilgoć. Znaczenie ma także wielkość kawałków. Równe porcje łatwiej przygotować w podobnym czasie, co ogranicza sytuację, w której część składników jest już miękka, a pozostałe wciąż twarde.

W regionalnych recepturach istotne miejsce zajmują też fermentacja i naturalne procesy zachodzące w trakcie przygotowania ciasta. Przykładem są potrawy z południowych Indii, w których stosuje się mieszanki ryżu i soczewicy. Po zmieleniu składników masa może być pozostawiana do fermentacji, a jej zachowanie uzależniony jest od temperatury, proporcji i czasu odpoczynku. Tak przygotowuje się między innymi ciasto na dosa, czyli cienkie placki smażone na rozgrzanej powierzchni. W sytuacji idli analogiczna masa służy do przygotowania miękkich porcji gotowanych na parze. Obie potrawy różnią się techniką obróbki, dlatego nie można stosować tych samych ustawień temperatury i czasu bez uwzględnienia sposobu przygotowania. Fermentowane składniki występują również w innych częściach tradycji kulinarnej, choćby nie każda receptura wymaga tego etapu. Warto odznaczać fermentację od normalnego pozostawienia ciasta do odpoczynku, ponieważ są to procesy o innym przebiegu. Na ostateczny efekt wpływa również etap rozdrobnienia produktów oraz ilość wody użytej do przygotowania masy. Zbyt gęste ciasto może utrudnić rozprowadzenie go na patelni, a zbyt rzadkie nie za każdym razem umożliwi uzyskać oczekiwaną strukturę. Bardzo podobnie istotne jest rozgrzanie powierzchni przed smażeniem, ponieważ zbyt niska temperatura zmienia sposób ścinania się masy i może wydłużyć przygotowanie placka.

Kuchnia indyjska obejmuje także masowe napoje i desery, które wykorzystują składniki spotykane w daniach wytrawnych, ale zestawiane w inny sposób. Mleko, jogurt, ryż, cukier, kardamon, szafran i orzechy pojawiają się w różnorakich recepturach, a ich proporcje zależą od lokalnych zwyczajów. Kheer to deser ryżowy przygotowywany przez gotowanie ryżu w mleku z dodatkiem słodzących i aromatycznych składników. W czasie podgrzewania płyn stopniowo gęstnieje, dlatego wymaga mieszania i kontrolowania temperatury, ażeby ryż nie przywierał do dna naczynia. W innych przepisach używa się mąkę z ciecierzycy, syrop cukrowy lub składniki smażone w głębokim tłuszczu. Odmienną kategorię stanowią napoje na bazie jogurtu, takie jak lassi, które mogą zawierać owoce, przyprawy lub cukier. Ich konsystencja zależy od proporcji jogurtu i płynu oraz od rodzaju dodatków. Warto zwrócić uwagę, że słodkie elementy nie zawsze są podawane na końcu posiłku, a niektóre napoje towarzyszą jedzeniu lub występują podczas spotkań rodzinnych i świąt. Skład tradycyjnych receptur zmienia się w współzależności od regionu i okazji, dlatego ta sama nazwa może obejmować kilka wariantów różniących się stopniem słodyczy, konsystencją albo użytymi przyprawami.

Zobacz więcej: Curry Kultura.