Przeznaczenie materiałów pochodzących z rozbiórek i demontażu dawnych obiektów wiąże się z koniecznością uwzględnienia ich wcześniejszego przeznaczenia. Elementy, które przez sporo lat pełniły funkcję części budynku, mogą posiadać inne właściwości niż surowiec pochodzący z obowiązującej produkcji. Drewno z odzysku występuje w różnych postaciach, od grubych belek stropowych i więźby dachowej po deski podłogowe, fragmenty drzwi czy elementy konstrukcji ściennych.
Właściwie każdy z owych materiałów ma odmienną historię i wymaga osobnej oceny. Podczas demontażu ważne jest zachowanie możliwie dużych fragmentów bez dodatkowego uszkadzania powierzchni. Nie zawsze udaje się to osiągnąć, w szczególności gdy połączenia były wykonane przy użyciu starych gwoździ, klejów lub zapraw. Sposób odzyskiwania elementów ma w późniejszym czasie wpływ na ich wymiary, wygląd i zakres możliwej obróbki. Warto również pamiętać, że drewno pochodzące z różnych budynków może różnić się gatunkiem, sposobem sezonowania a także stopniem naturalnego zużycia.
Przy ocenie materiału ważne jest uwarunkowanie, które ślady powstałe podczas użytkowania mają znaczenie tylko wizualne, a które wskazują na rzeczywiste osłabienie struktury. Stare drewno może posiadać otwory po dawnych mocowaniach, miejscowe pęknięcia, ślady cięcia ręcznego czy nierównomierne przebarwienia. Takie cechy nie muszą w sposób automatyczny oznaczać, że element nie nadaje się do dalszego użycia (sprawdź też: Altholz). Przeciwnie należy jednak traktować uszkodzenia spowodowane długotrwałym zawilgoceniem, rozkładem biologicznym lub działalnością szkodników. W przypadku belek i innych części konstrukcyjnych niezbędne jest sprawdzenie ich rzeczywistej wytrzymałości, a nie tylko i wyłącznie ocena powierzchni. Problemem mogą być też pozostałości dawnych impregnatów i farb, których skład nie zawsze jest rozpoznawalny. Przed szlifowaniem lub cięciem warto ustalić, z jakimi powłokami ma się do czynienia. Ma to znaczenie zarówno dla sposobu prowadzenia prac, jak i późniejszego przeznaczenia odzyskanego materiału.
Zmieniające się podejście do projektowania budynków powoduje, że materiały z różnych okresów bardzo często pojawiają się w jednej przestrzeni. Stare drewno w nowoczesnej architekturze może pełnić funkcję dekoracyjną, użytkową albo konstrukcyjną, zależnie od jego parametrów i wymogów projektu. Przykładem jest użycie dawnych belek jako widocznych elementów stropu, desek rozbiórkowych do wykończenia ścian czy fragmentów drewna w zabudowie meblowej. W takich realizacjach ważne jest zachowanie odpowiednich proporcji. Zbyt duża liczba elementów o wyraźnie zużytej powierzchni może sprawić, że wnętrze będzie wyglądało ciężko, dlatego na prawdę często łączy się je z prostymi formami i jednolitymi płaszczyznami (więcej informacji na stronie: madera vieja). W architekturze zewnętrznej trzeba natomiast uwzględnić wpływ promieniowania słonecznego, opadów i wahań temperatury. Materiał użyty na elewacji pracuje całkiem inaczej niż drewno znajdujące się wewnątrz budynku. Różnice te wpływają na dobór zabezpieczeń, sposób mocowania a także potrzebę pozostawienia odpowiednich szczelin.
Osobnym zagadnieniem jest implementację odzyskanych elementów do wymiarów współczesnych projektów. Dawne deski i belki często mają niestandardowe przekroje, a ich długość może być ograniczona przez sposób wcześniejszego montażu albo uszkodzenia powstałe podczas demontażu. W efekcie projektowanie z wykorzystaniem takiego materiału wymaga uwzględnienia dostępnych wymiarów już na etapie planowania. Zdarza się, że powinno się zmienić rozstaw elementów, podzielić większą powierzchnię na mniejsze fragmenty albo zastosować dodatkowe połączenia. Znaczenie ma również różnorodność kolorystyczna. Wręcz deski pochodzące z jednego obiektu mogą mieć odmienne odcienie, zależnie od miejsca, w którym były zamontowane, a także stopnia ich kontaktu ze światłem i wilgocią. Ujednolicenie powierzchni nie zawsze jest możliwe bez usunięcia znacznej części warstwy zewnętrznej. Z tego względu zakres obróbki powinien wynikać z założonego efektu i stanu poszczególnych elementów, a nie z potrzeby nadania wszystkim identycznego wyglądu.
Polecana strona: reclaimed oak.