Oznaczanie treści cyfrowych a obowiązki wynikające z przepisów UE

Zmiany w sposobie tworzenia obrazów, nagrań i innych materiałów cyfrowych sprawiają, że coraz większe znaczenie ma sposobność ustalenia, skąd konkretny materiał pochodzi. Jeszcze ostatnimi czasy ocena opierała się głównie na wyglądzie pliku lub informacji przekazanej przez autora. Obecnie coraz częściej stosuje się także oznaczenia techniczne, które mogą dostarczać dodatkowych danych o sposobie powstania treści.

AI Watermark Studio można w tym kontekście rozumieć jako rozwiązanie służące do pracy nad oznaczeniami materiałów generowanych z udziałem sztucznej inteligencji. Taki znak może być widoczny dla odbiorcy, niemniej jednak może także zostać zapisany w sposób niewidoczny podczas normalnego korzystania z pliku. Różnica jest znacząca, ponieważ widoczny napis pełni przede wszystkim funkcję informacyjną, natomiast oznaczenie techniczne może być przeznaczone do automatycznego wykrywania przez inne systemy.

Przy stosowaniu znaków wodnych powinno się uwzględnić sposób, w jaki materiał będzie w późniejszym czasie wykorzystywany. W prawdziwym obiegu cyfrowym pliki na prawdę często są poddawane zmianom. Obraz może zostać przeskalowany, przycięty albo zapisany ponownie, a film może przejść przez proces kompresji przed umieszczeniem go w serwisie internetowym. Niektóre platformy usuwają też część danych technicznych podczas przesyłania materiału. W takich ustaleniach samo dodanie oznaczenia w momencie budowy pliku nie przesądza jeszcze o tym, czy pozostanie ono dostępne w niezmienionej postaci. Watermark AI Generator może służyć do przygotowania określonego rodzaju znacznika, niemniej jednak przed wykorzystaniem takiego rozwiązania należy wiedzieć, gdzie informacja jest zapisywana i jak zachowuje się po kolejnych operacjach na pliku. W praktyce szczególnie ważne stają się więc format źródłowy, sposób eksportu a także kolejne etapy edycji.

Osobnym zagadnieniem są przepisy dotyczące przejrzystości treści generowanych przez sztuczną inteligencję. W ramach unijnego AI Act przewidziano obowiązki odnoszące się do oznaczania określonych materiałów, przy czym ich zakres zależy od rodzaju treści i sposobu jej zastosowania. Nie można zatem przyjąć, że właściwie każdy treść, obraz czy film przygotowany z pomocą AI podlega ze starannością takim samym wymaganiom. Są przypadki w których znaczenie ma oznaczenie maszynowo czytelne, w innych konieczne jest przekazanie informacji w sposób zrozumiały dla odbiorcy. Przy materiałach, które mogą być mylone z autentycznymi przedstawieniami osób, wydarzeń lub wypowiedzi, kwestia transparentności może wyglądać przeciwnie niż przy zwyczajnym wykorzystaniu AI do edycji materiału. Określenie AI content under new EU regulations odnosi się więc do szerszego zestawu zasad, a nie do jednego konkretnego rodzaju znaku wodnego.

Ważnym elementem jest też rozdzielenie informacji o samym narzędziu od informacji o gotowej treści. Materiał może zostać zaprojektowany przy użyciu jednego systemu, następnie zmodyfikowany w innym programie, a na końcu zapisany przez platformę publikacyjną. Po kilku takich etapach postanowienie pierwotnego pochodzenia nie za każdym razem jest bezdyskusyjne. Z tego powodu przy bardziej uporządkowanych procesach warto zachowywać wersje źródłowe oraz informacje dotyczące sposobu ich przygotowania. Ma to znaczenie w szczególności wtedy, gdy oznaczenie powinno być możliwe do późniejszego sprawdzenia. Należy też brać pod uwagę, że różnorodne metody znakowania mogą posiadać odmienne ograniczenia i nie wszystkie są wzajemnie kompatybilne. Ostateczny efekt zależy zatem nie tylko od sposobu stworzenia znacznika, lecz także od tego, co stanie się z plikiem po jego utworzeniu.

Dodatkowe informacje: AI Watermark Studio.