Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie lub w trakcie długotrwałego leczenia na prawdę bardzo często wymaga implementacji wielu elementów życia do nowych warunków. Poza działań związanych z zmianą na lepsze sprawności fizycznej znaczenie może posiadać także powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami oraz samodzielnego wykonywania codziennych obowiązków. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.

Nie dotyczy ona wyłącznie ćwiczeń czy terapii ruchowej, ale także nauki radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.

Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce sporo zależy od rodzaju kłopotu zdrowotnego, wieku, aktualnych sposobów a także wsparcia dostępnego w najbliższym sąsiedztwie. Nierzadko największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń albo obawy powiązane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować też rozwijanie kwalifikacji organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy oraz stopniowego zwiększania aktywności.

Wśród różnych form wsparcia znajdują się również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą dany zamiar zabiegów, wypoczynek a także możliwość kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę w głównej mierze zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia a także zakres potrzebnej pomocy. Oczywiście nie każdy rodzaj terapii będzie bardzo dobry dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze postanowienie celu pobytu i sposobności uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W przypadku osób z bardziej złożonymi problemami zdrowotnymi istotne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń oraz indywidualnych wymogów.

Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej sugestie. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać zupełnie inaczej niż w sytuacji innych schorzeń. Istotne mogą być w głównej mierze obowiązujące wyniki badań, ogólna kondycja organizmu oraz zalecenia lekarzy prowadzących. W tak zaistniałych okolicznościach planowanie kolejnej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie na prawdę bardzo często wpływa na sporo obszarów życia.

Zobacz: rehabilitacja społeczna.